நெடுநல்வாடை

நக்கீரரின் நெடுநல்வாடை பத்துப்பாட்டின் வருணனைச் சிகரம். குளிர்கால வாடைக் காற்று முழுப் பாடலிலும் வீசி, இரு காட்சிகளைப் பிணைக்கிறது: காயமுற்ற வீரர்களிடையே பாசறையில் பருவத்தைத் தாங்கும் பாண்டியன் — நெடுஞ்செழியனோடு அடையாளப்படுத்தப்படுபவன்; விளக்குகள், சுவரோவியங்கள், நறுமணங்கள் வரை வருணிக்கப்படும் அரண்மனையில், அவன் மீட்சிக்காக வேண்டித் தூக்கமின்றி இருக்கும் அரசி. வீரர்களை நடுங்கச்செய்யும் அதே காற்றே அரசியின் ஆடம்பரத்தினூடும் வலிக்கிறது — பிரிவின் ஒரே வானிலை. வருணனை எப்படி உணர்வைச் சுமக்கும் என்பதற்கு தலைமுறை தலைமுறையாக தமிழாசிரியர்கள் காட்டும் முன்மாதிரி இது.