பெரிய புராணம்

பன்னிரண்டாம் நூற்றாண்டு சோழ அரசவையின் முதலமைச்சரான சேக்கிழார், சிவனடியார்களான அறுபத்துமூன்று நாயன்மார்களின் வாழ்க்கையைச் சொல்ல இயற்றியதே பெரிய புராணம். நான்காயிரத்துக்கும் மேற்பட்ட பாடல்களில் தமிழ்ச் சமூகம் முழுவதையும் தழுவுகிறது: குயவர், வேடர், வண்ணார், மன்னர், பெண்கள், ஒதுக்கப்பட்டோர் — அனைவரையும் இணைப்பது சமரசமற்ற பக்தி மட்டுமே. இரண்டாம் குலோத்துங்கனை அவைக் காப்பியமொன்றிலிருந்து சிவநெறிக்குத் திருப்பவே எழுதப்பட்டது என்பது மரபு; பன்னிரு திருமுறையின் பன்னிரண்டாவது, முடிசூட்டும் நூலாக விளங்குகிறது. இறையன்பால் உயர்ந்த சாதாரண மக்களின் இச்சித்திரங்கள் இன்றும் தமிழில் மிகுதியாக வாசிக்கப்படும் கதைகளுள் அடங்கும்.